Ο Αμερικανός καθηγητής δεν είναι ο πρώτος ή πιο προβεβλημένος υποστηρικτής του κινήματος «αργής ανάγνωσης», ωστόσο τα επιχειρήματά του γίνονται όλο και πιο σημαντικά σε έναν πολιτισμό και ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που συχνά αντιμετωπίζει την ανάγνωση σαν ταχυφαγείο, το μάθημα της οποίας πρέπει να τελειώνει το συντομότερο δυνατό.

«Αργή ανάγνωση» όπως «αργό φαγητό»

«Βλέπετε στα σχολεία, όπου η ανάγνωση έχει μετατραπεί σε αγώνας δρόμου, θα δείτε παιδιά να διαγωνίζονται πόσες λέξεις προλαβαίνουν να διαβάσουν μέσα σε ένα λεπτό» αναφέρει ο κ. Νιούγιρκ και τονίζει: «Για τους μαθητές αυτό δείχνει κάτι για την ανάγνωση, ότι η ταχύτητα είναι το ζητούμενο».

Ο κ. Νιούγιρκ ενθαρρύνει τα σχολεία από το δημοτικό έως το πανεπιστήμιο να επιστρέψουν σε παλιές στρατηγικές, όπως η ανάγνωση δυνατά και η αποστήθιση προκειμένου οι μαθητές να αποκτήσουν μία πραγματική «αίσθηση» των λέξεων. Ο ίδιος χρησιμοποιεί τις τεχνικές αυτές στην τάξη του, όπου οι φοιτητές του είπαν ότι είχαν συνηθίσει τόσο πολύ να ξεφυλλίζουν και να προσπερνούν τις σελίδες στο Διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συγκεντρωθούν όταν διαβάζουν τυπωμένα βιβλία.

Η ιδέα της «αργής ανάγνωσης» δεν θέλει να τους μαθητές να διαβάζουν όσο πιο αργά γίνεται. Είναι όπως και με το κίνημα του «αργού φαγητού», ο στόχος είναι η καλύτερη επαφή και σύνδεση των αναγνωστών με την πληροφόρησή τους, επισημαίνει ο Τζον Μιντέμα, ειδικός τεχνολογιών της IBM στην Οττάβα του Καναδά, του οποίου το βιβλίο «Αργή Ανάγνωση», που δημοσιεύθηκε το 2009 μελετά και παρουσιάζει το κίνημα.

Το παγκόσμιο κίνημα της «αργής ανάγνωσης»

«Το όλο θέμα δεν είναι οι μαθητές να διαβάζουν όσο πιο αργά γίνεται. Για μένα η ‘αργή ανάγνωση’ είναι να κάνουμε τον κόσμο να κουβαλάνε μέσα τους το βιβλίο» αναφέρει ο κ. Μιντέμα, ο οποίος αναφέρει ότι έχει γίνει λίγη έρευνα πάνω στην «αργή ανάγνωση», σ’ αντίθεση π.χ. με την δυσλεξία. Ωστόσο, προσθέτει ότι το κίνημα κερδίζει συνεχώς έδαφος. Το βιβλίο «Το εγκώμιο του Αργού: Πως ένα παγκόσμιο κίνημα αλλάζει τον πολιτισμό της ταχύτητας» που εκδόθηκε το 2004, του Καρλ Ονόρε, είναι η συνειδητοποίηση του συγγραφέα ότι η εξάρτηση από την ταχύτητα(rushaholism) έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, όταν πήγε να αγοράσει για τα παιδιά του τη συλλογή βιβλίων «μονόλεπτες ιστορίες για τον ύπνο».

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2007 στο «Χρονικό της Ανώτατης Εκπαίδευσης», η αρθρογράφος για ουμανιστικές σπουδές του Harvard University Press, Λίντσεϊ Γουότερς, περιγράφει μία παγκόσμια αναγνωστική κρίση και καλεί σε μία «επανάσταση της ανάγνωσης».

«Αντί να διαβάζουμε εν τάχει τα βιβλία, θα πρέπει να επιβραδύνουμε λίγο, να γευθούμε τον αισθησιασμό της ανάγνωσης και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώσουμε την εμπειρία των λέξεων» γράφει η Λίντσεϊ Γουότερς.

Επιστροφή στην απομνημόνευση

Παρότι η «αργή ανάγνωση» και η εμβάθυνση στο κείμενο επισημαίνεται και ζητείται πάντα σε πανεπιστημιακό επίπεδο όσον αφορά κριτική λογοτεχνικών κειμένων και σε άλλους τομείς, ενώ περιστασιακά το ζητούν και σε δημοτικά σχολεία, υποστηρίζει ο κ. Μιντέμα.

Η Μέρι Έλλεν Γουέμπ, δασκάλα της τρίτης τάξης στο δημοτικό σχολείο του Ντούρχαμ, στο Νιου Χάμσαϊρ, βάζει τους μαθητές της να απομνημονεύουν ποιήματα μεγαλύτερα από 40 στοίχους, οι οποίοι στη συνέχεια τα απαγγέλλουν μπροστά στους συμμαθητές και τους γονείς τους. Το κάνει περισσότερο για να νιώσουν περήφανοι οι μαθητές της που κατάφεραν την απαγγελία, ωστόσο τονίζει ότι αυτή τη τεχνική βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν ότι η δεύτερη ανάγνωση και η απομνημόνευση τα βοηθούν να κατανοήσουν το δύσκολο κείμενο.

«Η απομνημόνευση είναι από εκείνα τα στοιχεία που έχουν χαθεί, καθώς δεν ήταν στη μόδα εδώ και αρκετό καιρό», δηλώνει η κ. Γουέμπ.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AP

Το μέλλον των αρχαιοελληνικών σπουδών, οι οποίες αποτελούν το «βαρύ χαρτί» του ελληνικού πολιτισμού, απασχόλησε έντονα τον τελευταίο μήνα διαπρεπείς κλασικιστές της Ελλάδας και του εξωτερικού σε επιστημονικές συναντήσεις στη χώρα μας.

«Στη σημερινή πλουτοκρατική και τεχνοκρατική κοινωνία οι κλασικές σπουδές χάνονται» είπε στο «Βήμα» η κυρία Ναννώ Μαρινάτου , καθηγήτρια Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Ιλινόι του Σικάγου. «Οι έδρες κλασικών σπουδών μειώνονται ή κλείνουν και οι καθηγητές που συνταξιοδοτούνται δεν αντικαθίστανται από άλλους. Στο Πανεπιστήμιο Ιλινόι του Σικάγου το Τμήμα Κλασικών Σπουδών έχασε την αυτονομία του και συγχωνεύθηκε με το Τμήμα Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου, και από εφέτος καταργήθηκε επισήμως η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Η διδασκαλία του αρχαιοελληνικού πολιτισμού σε συνδυασμό με άλλα αντικείμενα και κουλτούρες είναι μια λύση απελπισίας. Για τους φοιτητές οι κλασικές σπουδές έχουν μεν ενδιαφέρον αλλά δεν ξέρουν πώς να τις χρησιμοποιήσουν. Δεν πρόκειται επομένως για οικονομική κρίση αλλά για κρίση αξιών μεταπολεμικά. Η άποψη ότι η κλασική παιδεία διαμορφώνει πολίτες φαίνεται ότι δεν έχει απήχηση σήμερα» μας διευκρίνισε.

Δ ιαφορετική είναι η προσέγγιση του κ. Γκρέγκορι Ναζ, καθηγητή Κλασικών Σπουδών και Συγκριτικής Λογοτεχνίας και διευθυντή του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και η εικόνα που παρουσίασε σε σχετική πρόσφατη ημερίδα της Ακαδημίας Αθηνών: «Τώρα που η κοινωνία της πληροφορίας είναι εδώ πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από την παρούσα υποδομή και να ενώσουμε διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους υπό την ευρύτερη ιδέα του Ελληνισμού. Με αυτή την έννοια οι ελληνικές σπουδές στις ΗΠΑ γνωρίζουν ανάπτυξη. Η σπουδή του “Ελληνισμού” έχει αφήσει το στενό πλαίσιο των κλασικών σπουδών και έχει πάρει πιο παγκόσμια στροφή, που ενθαρρύνει νέα μοντέλα και μεθόδους έρευνας και προσελκύει νέους φοιτητές».

Δικαιολογημένα αισιόδοξος είναι και ο κ. Φράνκο Μοντανάρι, καθώς στην Ιταλία, όπου ο θεσμός των κλασικών λυκείων είναι ακόμη σε ισχύ, « φοιτούν 50.000 μαθητές κάθε χρόνο στα λύκεια αυτά, ένας σημαντικός αριθμός» είπε στο «Βήμα» ο καθηγητής Μοντανάρι, του οποίου το «Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής», το πρώτο καινούργιο λεξικό των αρχαίων ελληνικών στον 20ό αιώνα, πουλάει περισσότερα από 25.000 αντίτυπα κάθε χρόνο στην Ιταλία και μεταφράζεται ήδη στην Ελλάδα, στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. «Είναι δύσκολο να πείσουμε τους νέους και τις οικογένειές τους να μην αναζητούν μονάχα την εξειδίκευση και την εκπαίδευση η οποία μπορεί να εξαργυρωθεί επαγγελματικάπολύ γρήγορα» απάντησε σε σχετική ερώτηση του «Βήματος», «διότι είναι αλήθεια ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές δεν οδηγούν άμεσα σε εύρεση εργασίας. Ωστόσοστον σημερινό κόσμο, που αλλάζει με ταχύτατους ρυθμούς, χρειάζεταιπλέον να είμαστε γρήγοροι στη σκέψη, επινοητικοί, δημιουργικοί, καινοτόμοι. Και η κλασική παιδεία ήταν πάντοτε το εφόδιο όσων είχαν την ικανότητα να αλλάξουν, να εξελιχθούν και να προχωρήσουν».

www.tovima.gr

Προφανώς θέλουν να μας προφυλάξουν από τον ξαφνικό πλουτισμό! Κι αν αντέχετε να διαβάσετε κι άλλα δυσοίωνα ο συνάδελφος Πάνος Βασιλόπουλος τα λέει σταράτα!

Τα βίντεο θα είναι διαθέσιμα στο CitizenTube, το ιστολόγιο του YouTube για τις ειδήσεις και την πολιτική επικαιρότητα και στον λογαριασμό του CitizenTube στο Twitter.

TA NEA

Σάββατο στις 19.00.
Είσοδος ελεύθερη.

via

Ορισμένοι επικριτές της υπηρεσίας υποστηρίζουν ότι το σάιτ «δεν αποτελεί έντιμο τρόπο σεβασμού προς τους νεκρούς», ενώ άλλοι θεωρούν ότι «μοιάζει με βιντεοπαιχνίδι». Υπάρχουν, όμως, και οι υπέρμαχοι: «Εκείνοι που πεθαίνουν, αποκτούν, πλέον, κάτι που τους ανήκει στο Διαδίκτυο», λέει ο Κιτ Φαν, περιμένοντας το λεωφορείο έξω από ένα γραφείο τελετών στο Χονγκ Κονγκ. «Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν θα εξακολουθούν να πηγαίνουν στις κηδείες», προσθέτει.

Τα Νέα

«Το πρώτο και σημαντικό κεφάλαιο είναι η διδασκαλία της γλώσσας στα σχολεία του εσωτερικού. Στα 800 πιλοτικά δημοτικά σχολεία, που ξεκινούν το Σεπτέμβριο, αυξάνονται οι ώρες διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Ενισχύουμε τη φιλαναγνωσία, με την ανάγνωση και λογοτεχνικών βιβλίων ,από την Α’ δημοτικού, ώστε το παιδί να έρθει σε επαφή με τα βιβλία και την ελληνική γλώσσα. Σ’ αυτό υπάρχει συνεργασία με λογοτέχνες, και καλλιτέχνες. Δίνουμε τη δυνατότητα σε κάθε Σύλλογο Εκπαιδευτικών να επιλέξει τον τρόπο, με τον οποίο θα οργανώσει τέτοιου είδους δραστηριότητες, με στόχο πάντοτε το παιδί να έρθει κοντά στην ελληνική λογοτεχνία, από πολύ μικρή ηλικία.
Το δεύτερο σημαντικό είναι η διδασκαλία της γλώσσας στα σχολεία του εξωτερικού. Το κέντρο βάρους στα σχολεία του εξωτερικού είναι η Γλώσσα, η Ιστορία και ο Πολιτισμός. Γι’ αυτό και επικεντρωνόμαστε, όσον αφορά τη διαχείριση ανθρωπίνου εκπαιδευτικού δυναμικού, στους νηπιαγωγούς, στους δασκάλους και στους φιλολόγους, κατά προτεραιότητα. Σε δεύτερη κατηγορία είναι οι ειδικότητες εκείνες, οι οποίες ασχολούνται με τον πολιτισμό, δηλαδή γυμναστές που ξέρουν χορούς και μουσικοί. Στο θέμα των σχολείων του Αποδήμου ξεκινάει μια διαβούλευση με στόχο, τον Οκτώβριο – και με το Συμβούλιο Αποδήμων – να καταλήξουμε σε ένα νέο σχέδιο λειτουργίας των σχολείων ανά ήπειρο και ανά περιοχή, με κεντρική ιδέα την ελληνική γλώσσα, την ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό.
Η τρίτη κατηγορία είναι η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε ανήλικους και ενήλικους παλιννοστούντες και μετανάστες. Η γνώση της ελληνικής γλώσσας στην χώρα μας από τους μετανάστες είναι το κυρίαρχο στοιχείο ενσωμάτωσης και ένταξης. Εδώ υπάρχουν και αναβαθμίζονται μια σειρά προγραμμάτων.
Πιστοποιητικό ελληνομάθειας, το οποίο έχει πίσω του μια πολύ σοβαρή πολιτική και είναι από τις προτεραιότητες του Υπουργείου. Θα κάνουμε το πιστοποιητικό ελληνομάθειας ένα πιστοποιητικό κύρους, όπως είναι και σε άλλες χώρες και βέβαια έχει σημασία και ο Οργανισμός που θα το χορηγεί. Σκεφτόμαστε τη δημιουργία ενός ισχυρού Οργανισμού για την ελληνική γλώσσα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, που θα διαβεβαιώνει, που θα πιστοποιεί την ελληνομάθεια.
Παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού, για την υποστήριξη της ελληνικής γλώσσας, κυρίως, με την αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας. Η αξιοποίησή της για την δημιουργία υλικού, το οποίο θα υποστηρίζει, από την πολύ νεαρή ηλικία, την σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας και ο ειδικός σχεδιασμός γι’ αυτή την πρώτη γενιά του διαδικτύου, είναι μία από τις προτεραιότητες και τις ενότητες οι οποίες θα συζητηθούν.
Έρευνα στο θέμα της γλώσσας, της γλωσσολογίας και της γλωσσικής αγωγής, δηλαδή η έρευνα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, μέχρι την εξέλιξη της σημερινής γλώσσας και η υποστήριξη των λογοτεχνικών και των επιστημονικών σπουδών.
Η διοργάνωση της εξ’ αποστάσεως διδασκαλίας και της αυτοεκπαίδευσης. Αυτό αφορά και Έλληνες ενήλικες αποδήμους σε όλα τα σημεία του πλανήτη, οι οποίοι θα ήθελαν να παρακολουθήσουν την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση.
Υποστήριξη των Σπουδών Μετάφρασης και Διερμηνείας. Ο τρόπος που γίνεται η μετάφραση, είναι πολλές φορές, εξαιρετικά προβληματικός, δηλαδή, μέχρι που βγαίνει άλλο νόημα.

Τόσο σικέ τα πράγματα. Περιμένω να επαληθευτεί…

Και συνεχίζει: “Η αναστάτωση αυτή φέρνει στην επιφάνεια και το καθεστώς αδιαφάνειας στη λειτουργία των βαθμολογικών κέντρων. Η σημερινή Ελευθεροτυπία το υπαινίσσεται σαφώς αλλά δεν το αναδεικνύει με το καθοριστικό ερώτημα: Πώς επιλέγονται οι εκπαιδευτικοί που συνδράμουν στη λειτουργία των βαθμολογικών κέντρων;”

Μα με το γνωστό τρόπο: φύγε εσύ έλα εσύ…